ტურინის მოედანზე მდებარე საინფორმაციო პავილიონი ორგანულად ეწერება ღია საჯარო სივრცეში და ინარჩუნებს ადგილის ისტორიულ კონტექსტს. საკონკურსო წინადადება ითვალისწინებდა მოქნილი, ხელმისაწვდომი გარემოს შექმნას, რომელიც თავისუფალია ვიზუალური გადატვირთვისა და ჭარბი მონუმენტურობისგან. ნაცვლად იმისა, რომ შენობამ ყურადღება საკუთარ მასშტაბზე მიიპყროს, იგი ჰარმონიულად პასუხობს მოედნის სივრცობრივ განწყობასა და ქალაქის ისტორიულ ფონს.
პავილიონის დიზაინი დროებითი და მობილური არქიტექტურის კონცეფციას ეფუძნება. სტატიკური ობიექტის ნაცვლად, ის წარმოადგენს ტრანსფორმირებად სხეულს, რომლის ჩაღრმავებული, მრუდი ფორმები გარემოს ირეკლავს და შთანთქავს.
ეს გეომეტრია ადამიანებს სივრცეში თავისუფალი გადაადგილების საშუალებას აძლევს და ხსნის ჩაკეტილობის შეგრძნებას. ოთხივე მხრიდან შიგნით შეწეული ფასადები ბუნებრივად მიმართავს ქვეითთა ნაკადებს ცენტრალური სივრცისკენ, სადაც საგამოფენო და საინფორმაციო ზონებია გადანაწილებული.
ფასადები მოპირკეთებულია სარკისებრი მოდულური სეგმენტებით, რომლებიც გარემოს ფრაგმენტირებულ ანარეკლებს ქმნის, რაც პავილიონს მოედანზე ფაქტობრივად უჩინარს ხდის. ხილვადი რჩება მხოლოდ უშუალოდ ინფორმაცია, რომელიც შენობის შიდა დახრილ ზედაპირებზეა პროეცირებული.
საბოლოო შედეგი არის მსუბუქი, თითქოს სივრცეში დაკიდებული სტრუქტურა, რომელიც ინარჩუნებს წმინდა ფუნქციურ დანიშნულებას. არქიტექტურული ფორმისა და ციფრული ვიზუალის ეს სინთეზი დროებით ობიექტს გარემოსთან დიალოგის აქტიურ იარაღად აქცევს.