სამონასტრო კომპლექსი შინდისში

თბილისთან ახლოს, სოფელ შინდისში მდებარე სამონასტრო კომპლექსი (შექმნილი გიგი შუკაკიძესთან თანამშრომლობით) სამონასტრო ცხოვრების სიმშვიდისა და საზოგადოებრივი ჩართულობის თანაარსებობას ეფუძნება. პროექტის მთავარი კონცეფცია სივრცით დუალიზმს ემყარება: რელიგიურ დღესასწაულებზე მონასტერი მრევლისთვის იხსნება, სხვა დროს კი ცხოვრება იზოლირებულ გარემოში გრძელდება. სივრცის ეს გეგმარება უზრუნველყოფს, რომ ხალხმრავლობის დროსაც კი არ დაირღვეს კომპლექსის შინაგანი რიტმი. მშვიდი, ჰორიზონტალური ხაზები და თეთრი ლანდშაფტის ფონზე გამოკვეთილი გეომეტრია არქიტექტურას ასკეტურ, სულიერ სიმშვიდეს ანიჭებს.

სატრაპეზო და საცხოვრებელი სენაკები სამ დამოუკიდებელ სივრცეშია განაწილებული. აღნიშნული დაყოფა სამონასტრო და სამოქალაქო გზების გადაკვეთას გამორიცხავს. სატრაპეზო პირველ სართულს იკავებს და მისი მოცულობა სადღესასწაულო შესასვლელსა და შიდა ეზოს აჩარჩოებს. კედლების კონფიგურაცია ვიზიტორებს ზედა სართულზე მოხვედრის საშუალებას აძლევს, რაც საცხოვრებელი სენაკების სრულ იზოლაციას უზრუნველყოფს.

მოძრაობის ასეთი გამიჯვნა ტერიტორიაზე გადაადგილებას ლოგიკურს და უსაფრთხოს ხდის. მომრგვალებული ქვის ზღუდეები და პანდუსისებრი გადასასვლელები ნაკადების მოძრაობას ბუნებრივად წარმართავს და გარეთა სივრცეებს შიდა ეზოსთან აკავშირებს.
ზედა სართული ქვის ბაზის მიღმაა განთავსებული და მიწას მხოლოდ ორ წერტილში ეხება. ფასადზე გამოყენებული ხის სტრუქტურა სენაკების გარშემო ნახევრად გამჭვირვალე გარსს ქმნის, რაც საცხოვრებელ ზონას საჭირო მყუდროებასა და სიმშვიდეს ანიჭებს.

მასალების ეს შეხამება შენობას ვიზუალურ სიმსუბუქეს სძენს და მას გარემოსთან ბუნებრივად აკავშირებს. ქვედა დონის მასიური ქვის წყობისა და ზედა ხის ფასადის კონტრასტი არქიტექტურას სიმძიმისა და სიმსუბუქის ჰარმონიულ ბალანსს ანიჭებს.