ვიზიტორთა ცენტრი შატო მუხრანის მამულში, შემაღლებულ პოზიციაზე მდებარეობს, საიდანაც ვენახებისა და ისტორიული განაშენიანების პანორამული ხედები იშლება. პროექტის მთავარ ამოცანას ახალი, მასშტაბური მოცულობის გარემოსთან ჰარმონიული შერწყმა წარმოადგენდა, რაც მიმდებარე კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლებთან ვიზუალური კონფლიქტის თავიდან არიდებას გულისხმობდა. ჰორიზონტალური, დაბალპროფილური სილუეტი შენობას ბუნებრივი ლანდშაფტის ორგანულ გაგრძელებად აქცევს, რაც სასახლისა და ისტორიული პარკის დომინანტურ როლს ხელუხლებლად ინარჩუნებს.
პროექტი აერთიანებს კაფეს, ღვინის სადეგუსტაციო სივრცესა და მაღაზიას. მიწისქვეშა დონეზე არსებულ ბუნკერს ფუნქცია შეეცვალა და ის ხელოვნების გალერეად გარდაიქმნა. შენობის ცენტრში განთავსებული მომსახურების ორი ბირთვი პერიმეტრის სრულად გათავისუფლების საშუალებას იძლევა, რაც სივრცეს დიდი ვიტრაჟებისა და გადახურული ტერასებისთვის ხსნის.
რელიეფში ჩაძირული პანდუსი მიწისქვეშა სივრცეებს მოხერხებულად უკავშირებს, ხოლო წინა ეზოში მოწყობილი დეკორატიული აუზი და მცენარეული საფარი შენობისკენ მიმავალ გზას საზეიმო ხასიათს ანიჭებს.
კონსტრუქციული სისტემა ეყრდნობა ფოლადის სვეტებს, რომლებიც შენობის კიდეებზეა განლაგებული. აღნიშნული გადაწყვეტა ინტერიერს სვეტებისგან ათავისუფლებს და მას გარემოსთან მაქსიმალურად აკავშირებს. შენობის მინიმალისტური არქიტექტურა, მინის ფასადი და ამრეკლავი ჭერი ლანდშაფტთან მის სრულ შერწყმას უზრუნველყოფს, თხელი სახურავი კი ნაგებობის სიმსუბუქეს უსვამს ხაზს. ფასადის პერიმეტრზე განთავსებული თხელი სვეტები და ფართო გადმონაშვერი გადახურვა შიდა და გარე სივრცეებს შორის არსებულ ზღვარს პრაქტიკულად შლის.